Αρθρώσεις και Μαλακοί Ιστοί

Το σύμπτωμα του πόνου στις αρθρώσεις σχετίζεται με μια ποικιλία διαταραχών. Ο πόνος που οφείλεται σε πρόβλημα εντός της άρθρωσης πρέπει να διαφοροποιείται από τον πόνο που προέρχεται από παρακείμενους μαλακούς ιστούς ή από το περιαρθρικό οστό. Εάν η κίνηση της άρθρωσης διατηρείται αλλά προκαλείται ευαισθησία κατά την ψηλάφηση μιας από τις περιοχικές θυλακικές κοιλότητες, τους τένοντες ή τους συνδέσμους, είναι απίθανο ο πόνος της άρθρωσης να οφείλεται σε αρθρίτιδα.

Η αρθρίτιδα είναι πιθανή όταν ο πόνος επιδεινώνεται με την κίνηση, σχετίζεται με απώλεια της κίνησης και συνοδεύεται από οίδημα ή/και ερύθημα. Οι εν τω βάθει αρθρώσεις, όπως η ωμοπλάτη, το ισχίο και οι ιερολαγόνιες αρθρώσεις, μπορεί να μην παρουσιάζουν τα δύο τελευταία ευρήματα.

Η διαφορική διάγνωση μιας οξείας μονοαρθρίτιδας αλληλεπικαλύπτεται με τα αίτια της ολιγοαρθρίτιδας ή της πολυαρθρίτιδας, καθώς σχεδόν οποιαδήποτε αρθριτική διαταραχή μπορεί αρχικά να εκδηλωθεί ως μία διογκωμένη άρθρωση. Ωστόσο, η αρχική διαγνωστική αξιολόγηση του ασθενούς με μονοαρθρική αρθρίτιδα θα πρέπει να επικεντρωθεί στην πιθανότητα λοιμώδους αιτιολογίας. Η λοίμωξη είναι μια σχετικά συχνή αιτία οξέος πόνου και οιδήματος σε μία μόνο άρθρωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του χόνδρου μέσα σε λίγες ημέρες εάν δεν αναγνωριστεί. Έτσι, ενώ το ιστορικό και η φυσική εξέταση παρέχουν σημαντικές κλινικές ενδείξεις, μια οριστική διάγνωση συχνά απαιτεί την έγκαιρη διενέργεια αρθροκέντησης και ανάλυσης του αρθρικού υγρού.